“Fotografie is een manier van kijken, interpreteren, in het kader plaatsen en betekenis geven”
Over de maker:
Ik ben geïnteresseerd in de manier waarop mensen betekenis geven aan de wereld. Waarom ervaren we hetzelfde object in de ene context als vanzelfsprekend en in een andere als vreemd, waardevol of ongewenst? Die vragen vormen de basis van mijn fotografische werk en hebben geleid tot het project
Fotografie is voor mij een manier van kijken, interpreteren en ordenen. Een foto laat niet alleen zien wat er vóór de camera stond, maar ook hoe de fotograaf die werkelijkheid heeft gezien. Daarom zoek ik niet naar spectaculaire beelden, maar naar situaties waarin onze vanzelfsprekende ideeën over natuur, cultuur, voedsel, erfgoed en ruimte zichtbaar worden.
Ik fotografeer sinds mijn jeugd. Mijn eerste camera was een Beirette zonder belichtingsmeter en als kind ontwikkelde ik mijn films in de donkere kamer van mijn vader. Later gaf ik les aan de Fotovakschool en werkte ik onder meer in de zorg, de grafische industrie en de ICT. Sinds 2008 werk ik fulltime als fotograaf en docent.
Naast mijn fotografische werk ben ik actief als fractievertegenwoordiger voor D66 in Apeldoorn, vrijwilliger voor CliniClowns en taalcoach bij VluchtelingenWerk. Die maatschappelijke betrokkenheid sluit aan bij mijn fotografie: beide komen voort uit nieuwsgierigheid naar mensen, hun omgeving en de systemen waarin zij leven.
Ik woon samen met mijn vrouw Monique in Apeldoorn. We hebben drie dochters, vijf kleinzoons en een kleindochter. In mijn vrije tijd wandel ik dagelijks met onze hond Knut, lees ik graag en bezoek ik regelmatig de bioscoop of een wedstrijd van FC Twente.
“Technieken veranderen, wat blijft is kijken, beoordelen en vastleggen”
