“We staan in een kwaad daglicht”

“Het ergste vind ik,” begon hij, “dat boeren op dit moment in een kwaad daglicht staan. Alsof wij allemaal iets verkeerd doen.”

Zijn woorden waren niet agressief, maar ze droegen een zware lading. Hij vertelde hoe hij ziet dat de maatschappelijke discussie over landbouw zich richt op problemen, terwijl hij elke dag met zijn eigen bedrijf het tegenovergestelde beleeft.

“Wij zijn hardwerkende mensen,” zei hij. “24 uur per dag klaarstaan om de boerderij te runnen.

Respect voor het dier

Het gesprek verlegde naar de koeien zelf. Hoe kijkt een boer naar de dieren waar hij dagelijks mee werkt?

“Dit gebeurt over het algemeen – en zeker bij mij – met respect en aandacht voor het dierenwelzijn.” Hij maakte een gebaar naar de stal, waar een paar koeien rustig stonden. “Ze zijn niet zomaar productiemachines. Dat zijn ze niet. Ze zijn onderdeel van mijn bedrijf.”

Hij nam even pauze. De hitte buiten was voelbaar, zelfs hierbinnen.

“Ik ben trots op mijn werk,” vervolgde hij. “En ik geniet ervan. Elke dag weer.”

Een ander soort dankbaarheid

Toen hij over vlees at, verandert zijn houding.

“Als ik vlees eet, kluif ik het tot op het bot af,” zei hij ernstig. “Omdat ik weet dat daar een dier het leven voor heeft gelaten. Dat respecteer ik. Ik neem dat niet lichtvaardig.”

Dit is geen retoriek. Dit is een houding die door zijn hele verhaal loopt: erkenning voor het de rol  van en respect voor het dier.

De koeien stonden vandaag binnen

Op dat moment stonden de koeien binnen. De thermometer buiten toonde temperaturen boven de 30 graden.

“Dat vind ik jammer,” gaf hij toe. “Koeien moeten lekker in de wei kunnen lopen. Dat is hun plek.” Maar hitte zorgt voor risico’s daarom gaan ze nu naar binnen”